Big Ben: Bir Saat Kulesinin Ulusal Hikayesi
Bir yangının küllerinden yükselen bir kule, adını bile taşımadığı bir çanla anılmaya başladı — ve o çanın sesi bir ulusun demokrasisinin simgesi oldu.
16 Ekim 1834 gecesi eski Westminster Sarayı alevler içinde yok oldu. Bu yıkımın ardından Charles Barry, yeni sarayı neo-Gotik tarzda tasarlamakla görevlendirildi; kulenin tasarımı için ise Augustus Pugin'e başvurdu. Pugin'in Lancashire'daki Scarisbrick Hall için yaptığı eski tasarımlar, kulenin nihai görünümünü şekillendirdi. İnşaat 28 Eylül 1845'te başladı; müteahhitler Thomas Grissell ve Morton Peto'ydu. Parlamento Arşivi'ndeki bir malaya kazınan yazıya göre, ilk taşı koyma onuru Peto'nun gelininin kız kardeşi Emily'ye verilmişti.
Bu, Pugin'in son büyük tasarımıydı; 1852'de akıl hastalığına yenik düşüp ölmeden önce, çizimleri Barry'ye teslim ederken hiç kimse için bu kadar sıkı çalışmadığını yazmış ve bitmiş çan kulesini 'güzel' diye tanımlamıştı.
1859'da tamamlanan kule 316 fit (96,3 metre) yüksekliğindeydi ve tamamlandığı dönemde Britanya'daki üçüncü en yüksek saat kulesiydi. Kare tabanı her kenarda 40 fit ölçüsündeydi ve 12 fit kalınlığında temeller üzerine oturuyordu. Kumtaşı renginde Anston kireçtaşıyla kaplanmış tuğla yapı, dökme demir kiremitli bir külahla son buluyordu. Tepeye çıkmak için toplam 334 basamak tırmanmak gerekiyordu: saat odasına 290, çan kulesine 44, ve kuleye 59 adım daha.
Saat mekanizması dönemin mühendislik harikasıydı. Edmund Beckett Denison ve Kraliyet Astronomu George Airy tarafından tasarlanan, Edward John Dent ve oğlu Frederick tarafından inşa edilen saat, tamamlandığında dünyanın en büyük ve en hassas dört yüzlü çalar saati olmuştu. Kadranları 22,5 fit (6,9 m) çapındaydı ve merkez noktaları zeminden 180 fit yükseklikteydi. Mekanizma, sarkaca eski ondalık öncesi İngiliz peni madeni paraları eklenip çıkarılarak ustaca ayarlanabiliyordu.
Whitechapel Çan Dökümhanesi'nde dökülen Büyük Çan, 13,5 uzun ton ağırlığındadır. 'Big Ben' lakabı, çanın yerleştirilmesini yöneten Sir Benjamin Hall'a atfedilir — adı çana da kazınmıştır — ancak bir başka teoriye göre lakap, ağır sıklet boksör Ben Caunt'tan gelir. Dört küçük çeyrek çan her on beş dakikada bir çalar ve büyük çanın sesi kilometrelerce öteden duyulabilir.
Mimari kategorisinden
Stonehenge: Taşların Sırrı
4.500 yıldan uzun süredir bir taş halkası, yılda yalnızca iki gün doğan ve batan güneşi izliyor — ve bunun neden yapıldığını bugün kesin olarak bilen yok.
Pantheon: 2000 Yıldır Ayakta Duran Kubbe
İki bin yıl önce dökülen bir beton kubbe, hâlâ dünyanın en büyük donatısız beton kubbesi unvanını taşıyor — ve gökyüzüne açılan deliğinden hâlâ yağmur süzülüyor.
Süleymaniye: Sinan'ın "Kalfalık" Eseri
Londra'nın gürültülü Kingsland Yolu'nda, Britanya'nın en yüksek minaresi sessizce göğe uzanır. Ama bu hikâye, Mimar Sinan'ın on altıncı yüzyıl İstanbul'unda değil, 1990'ların Hackney semtinde başlar.
Mostar Köprüsü: Yıkılan ve Yeniden Doğan
427 yıl boyunca Neretva'nın üzerinde taştan bir gökkuşağı gibi durdu. 1993'te birkaç gün içinde yok oldu.
Hoover Barajı: Çölü Yenen Beton
Black Kanyon'un kavurucu sıcağında binlerce işçi, dünyanın o zamana kadar gördüğü en büyük beton yapıyı inşa etti — ve bunu planlanandan iki yıl önce, yüzden fazla insanın hayatı pahasına tamamladı.
Neuschwanstein: Masal Şatosu ve "Deli Kral"
Kendi sarayından kaçmak isteyen bir kral, dünyanın en ünlü masal şatosunu inşa ettirdi — ama içinde yaşamaya ömrü yetmedi.