6 Ağustos 1945: Hiroşima'da Saat 08.15
Temiz bir sabah gökyüzünde tek bir B-29 uçağı, haftalardır hiç bombalanmamış bir Japon şehrinin üzerinden geçer. Saat 08.15'te bu sessizlik bir daha geri gelmemek üzere sona erer.
6 Ağustos 1945 sabahı Hiroşima, haftalardır olduğu gibi dokunulmamış bir şehir olarak uyandı. Oysa bu sessizlik bir merhamet değil, hesaplı bir tercihti: ABD, yeni silahın yıkıcı gücünü hasarsız bir hedef üzerinde ölçebilmek için Hiroşima'yı, Kokura'yı, Niigata'yı ve Nagasaki'yi bilinçli olarak konvansiyonel hava saldırılarından muaf tutmuştu.
Saldırı kararı haftalar önce netleşmişti. 26 Temmuz'da Müttefikler Potsdam Deklarasyonu'yla Japonya'yı, aksi halde 'derhal ve tam bir yıkım' ile karşılaşacağı uyarısıyla koşulsuz teslimiyete çağırmıştı. Japon Başbakanı Kantarō Suzuki bu şartları kabul etmedi; zira deklarasyonda imparatorluk sisteminin korunacağına dair bir güvence yoktu. Bu ret üzerine, seçilen şehirlere atom bombası kullanılması emri zaten 25 Temmuz'da General Thomas T. Handy tarafından verilmişti.
ABD ajanları, Hiroşima halkının günlük yaşam alışkanlıklarını incelemiş; sivillerin ve askerlerin sokakta, açık alanda en yoğun bulunduğu anın sabah 08.15 olduğunu belirlemişti. Saldırı saati bu nedenle özellikle bu dakikaya göre planlanmıştı.
Kullanılan bomba, kod adıyla 'Little Boy', zenginleştirilmiş Uranyum-235'ten yapılma bir silahtı; ikinci saldırı için hazırlanmakta olan plütonyum tipi bombadan farklı bir tasarıma sahipti. Bomba, Mariana Adaları'ndaki Tinian üssüne taşınmış, özel eğitimli 509. Karma Grup'un modifiye edilmiş B-29 uçakları görev için hazır bekletilmişti.```
O Pazartesi sabahı, yerel saatle tam 08.15'te bomba Hiroşima üzerine bırakıldı. Şehrin altında, sıradan bir sabah yaşanıyordu: işe gidenler, tahminen 24.000 kişilik garnizonun askerleri, güne başlayan aileler — hepsi, savaşın havadan gelen ateşinden korunduğunu sanan bir şehirde.
Tarih kategorisinden
24 Temmuz 1911: Machu Picchu'nun Dünyaya Duyurulduğu Gün
1911 yılının serin bir Temmuz sabahında, Amerikalı bir tarihçi Urubamba Nehri üzerindeki sarp bir sırtı tırmandı; öğleye varmadan, unutulmuş bir İnka şehri tüm dünyanın gündemine girecekti.
6 Mayıs 1937: Hindenburg'un Son İnişi
Zaten yarım gün rötarlıydı ve halk sahadan uzak tutulmuştu — ama akşam saat yediye doğru Hindenburg, son kez direğine doğru döndü.
24 Ağustos 79: Pompeii'de Sıradan Bir Öğle Vakti
Öğle vakti Napoli Körfezi kıyısında sıcak, sıradan bir yaz günüydü. Akşama doğru bir dağ, binlerce insanın kaderini değiştirmiş olacaktı.
11 Şubat 1990: Mandela'nın Hapisten Çıktığı Gün
27 yıl hapiste kalan 71 yaşındaki bir adam, o gün bir hapishane kapısından dünyaya yeniden yürümeyi öğrenmek zorundaydı — kameraların, kalabalığın ve nefesini tutmuş bir ülkenin karşısına.
1 Ocak 1863: Özgürlük Bildirgesi'nin Yürürlüğe Girdiği Gün
Bir başkanın tek bir günde attığı imza, üç buçuk milyondan fazla insanın hukuki statüsünü değiştirecekti — yeter ki metin zamanında tamamlansın ve söz tutulsun.
28 Ağustos 1963: "Bir Hayalim Var" Günü
O sabah 250 bin kişi Washington'ın merkezine doğru yürüdü; akşama doğru Lincoln Anıtı'nın basamaklarından yükselen bir ses, nesiller boyu hatırlanacaktı.