Azincourt: Çamura Gömülen Şövalyeler

Hastalıktan kırılmış, sayıca üç kat az bir İngiliz ordusu, Fransa'nın en soylu şövalyeleriyle karşı karşıya geldi. Gün sonunda çamura gömülen, Fransa'nın asilzadeleriydi.

Tarihi olaylar ve anlar · 3 dakika ·

Azincourt: Çamura Gömülen Şövalyeler
Unknown - Ms 6 f.243 Battle of Agincourt, 1415, English with Flemish illuminations, from the 'St. Alban's Chronicle' by Thomas Walsingham (vellum), English School, (15th century), Public domain, via Wikimedia Commons

25 Ekim 1415, Aziz Crispin günü sabahı, İngiltere Kralı V. Henry felaketi haber veren bir manzarayla karşılaştı. Yaklaşık 9.000 kişilik ordusu, Harfleur kuşatması sırasında hastalıktan kırılmış, Calais'e uzanan yorucu bir yürüyüşle daha da güçsüzleşmişti. Azincourt köyü yakınında yollarını kesen ise 30.000'den fazla askerden oluşan bir Fransız ordusuydu; bu ordunun başında ruhsal hastalığı sebebiyle savaşamayan Kral VI. Charles değil, vali Charles d'Albret ve Armagnac partisine bağlı soylular vardı.

Bu ana gelen müzakereler aylar önce çökmüştü. Henry, büyük büyükbabası III. Edward üzerinden Fransa tahtı üzerinde hak talep ediyordu; John II'nin eski fidyesinden kalan 1,6 milyon kron, Anjou, Bretanya, Flandre, Normandiya, Touraine ve Aquitaine toprakları, ayrıca VI. Charles'ın kızı Catherine ile evlilik ve iki milyon kronluk çeyiz istiyordu. Fransızlar çok daha az bir teklifle karşılık verdi. Nisan 1415'te Büyük Konsey savaşı onayladı, Ağustos'ta İngiliz filosu Normandiya'ya çıktı.

22 Eylül'de düşen Harfleur kuşatması, İngilizlere zaman ve sağlık açısından ağır bir fatura çıkardı. Tek bir şehri ele geçirdikten sonra doğruca ülkesine dönmek yerine Henry, yaklaşık 9.000 askerle Calais'e yürüdü; bu hem Normandiya'daki hak iddiasını bedenen göstermek, hem de kendisine kişisel düelloyu görmezden gelen dauphin'e bir kışkırtma niteliğindeydi. Rouen çevresinde toplanan Fransız ordusu yollarını kesmek üzere harekete geçti.

Fransızların seçtiği savaş meydanı kendi sonlarını hazırladı. İki ağaçlık alan arasında sıkışan meydan, kalabalık orduları için fazlasıyla dardı; askerler nefes alamayacak kadar sıkışık saflar oluşturmak zorunda kaldı. Ekim yağmurları alanı bir bataklığa çevirmişti; atlarından inen şövalyeler dizlerine kadar çamura batıyor, zaten ağır olan zırhları artık bir kalkan değil bir engel haline geliyordu. Henry ordusunu meydanın en dar noktasına sürdü ve Fransız komutanların pek beklemediği bir savunma hazırladı: okçularının önceden topraga çaktığı sivri kazıklardan oluşan bir bariyer.

Henry'nin ordusunun yaklaşık %80'i İngiliz ve Galli uzun yay okçularından oluşuyordu ve günü belirleyen de bu silah oldu. Fransız süvarileri okçuların kanatlarını çevirmeye çalışırken, atlarından inmiş şövalyeler çamuru aşarak merkeze ilerlemeye çalıştı; kazıklar, dar alan ve durmaksızın yağan oklar Fransız hücumunu kaosa çevirdi. Gün sonunda, sayıca çok az olan İngilizler ezici bir zafer kazanmıştı.