Beethoven: Sessizlikte Yazılan Müzik

Artık duyamadığı senfonileri yönetti — ve bunlardan biri bir kıtanın marşı oldu.

Tarihi figürlerin hayatları · 2 dakika ·

Beethoven: Sessizlikte Yazılan Müzik
Joseph Karl Stieler, Public domain, via Wikimedia Commons

Bonn'daki Bonngasse'de mütevazı bir evde, 17 Aralık 1770'te vaftiz edilen bir çocuk dünyaya geldi; ailesi gerçek doğum gününün bir gün önce olduğuna inanıyordu. Dedesi, aynı adı taşıyan Ludwig, bas koristlikten Kapellmeisterliğe yükselmişti; babası Johann ise aynı sarayda tenor olarak çalışıyordu. Johann ile Maria Magdalena Keverich'in yedi çocuğundan yalnızca Ludwig ve iki küçük kardeşi, Kaspar ile Johann, hayatta kalabildi.

Müzik ona yumuşakça değil, amansızca geldi. Babası beş yaşından itibaren onu klavye başında acımasızca çalıştırdı; aile dostu, uykusuz Tobias Friedrich Pfeiffer bazen çocuğu gece yarısı dersler için yatağından kaldırıyordu. Leopold Mozart'ın kendi dahi oğlunu nasıl tanıttığından haberdar olan Johann, küçük Ludwig'i 1778'deki ilk halka açık konserinde yedi yaşında olmasına rağmen altı yaşındaymış gibi tanıttı. İlginçtir ki, kontrpuana hâkim olan bu çocuk hayatı boyunca basit çarpma işlemlerinde zorlandı; sayı sütunlarını toplayarak çarpma yapardı.

Bestecilik eğitimi 1780 civarında Christian Gottlob Neefe ile gerçek anlamda başladı; onun rehberliğinde Beethoven ilk eserini 1783'te yayımladı. Bonn'un başpiskoposu Maximilian Friedrich yeteneğini fark ederek ona destek oldu. 1787'de Mozart'la çalışma umuduyla yaptığı kısa Viyana ziyareti, annesinin hastalığını öğrenmesiyle yarıda kesildi; annesi o yıl öldü, babasının alkolizme sürüklenmesi ise genç Beethoven'ı kardeşlerinin bakımından sorumlu tuttu. Von Breuning ailesi onun için bir sığınak oldu; çocuklarına piyano dersleri verirken kendi evinde bulamadığı sıcaklığı orada buldu.

21 yaşında, 1792'de Bonn'dan ayrılıp yaşamının geri kalanını geçireceği Viyana'ya yerleşti. Joseph Haydn ile çalıştı ve kısa sürede besteci olarak değil, olağanüstü bir virtüöz piyanist olarak ün kazandı. Prens Lichnowsky'nin desteğiyle 1795'te ilk opus numarasını verdiği eserler olan üç Piyano Triyosu, Op. 1 ortaya çıktı. 1798'de Pathétique Sonatı'nı besteledi; yaklaşık aynı dönemde işitme kaybının ilk belirtileri de baş göstermeye başladı.

Kariyeri genellikle üç döneme ayrılır. İlk dönem, Haydn ve Mozart'ın klasik dilini izledi; 1800'de İlk Senfoni'sini, 1801'de ilk yaylı dörtlülerini üretti. Öğrencisi Julie Guicciardi'ye ithaf edilen sevilen Ay Işığı Sonatı da bu döneme aittir. 1802-1812 arasında ise sesi tamamen kendine özgü hale geldi: 1805'te benzeri görülmemiş ölçekteki Eroica Senfonisi, aynı yıl operası Fidelio, 1808'de Beşinci Senfoni, 1806'da Keman Konçertosu ve Waldstein, Appassionata gibi piyano eserleri.