I. Elizabeth: Kraliçelerin Kraliçesi
İki yaşında gayrimeşru ilan edilen, yirmili yaşlarında hapsedilen bir kız çocuğu, sonunda 44 yıl tahtta kalıp adını bir çağa verecekti.
7 Eylül 1533'te Greenwich Sarayı'nda, Kral VIII. Henry ile ikinci eşi Anne Boleyn'in bir kızı dünyaya geldi. Adını her iki babaannesinden alan Elizabeth, beş gün sonra vaftiz edildi; vaftiz babaları arasında Canterbury Başpiskoposu Thomas Cranmer da vardı. Doğduğunda İngiltere tahtının varisiydi, çünkü üvey ablası Mary'nin annesi Aragonlu Catherine, Henry'nin bir erkek varis uğruna Anne ile evlenebilmesi için bir kenara itilmişti.
Bu güvence uzun sürmedi. Elizabeth iki yaşında sekiz aylıkken annesi 19 Mayıs 1536'da idam edildi ve küçük prenses gayrimeşru ilan edilerek taht sırasından çıkarıldı. On bir gün sonra Henry, Jane Seymour ile evlendi; onun oğlu Edward tartışmasız varis oldu. Elizabeth, üvey kardeşinin sarayında büyüdü ve onun vaftiz töreninde vaftiz giysilerini taşıdı.
İlk mürebbiyesi Margaret Bryan onu nazik ve erken gelişmiş bir çocuk olarak tanımlamıştı. 1537'de Catherine 'Kat' Ashley mürebbiyesi ve ömür boyu dostu oldu, ona Fransızca, Felemenkçe, İtalyanca ve İspanyolca öğretti. 1544'ten itibaren eğitmeni William Grindal sayesinde İngilizce, Latince, İtalyanca, Fransızca ve Yunanca'da ilerledi; on iki yaşında üvey annesi Catherine Parr'ın dini eserlerini çevirebiliyordu.
Henry'nin 1547'deki ölümünün ardından VI. Edward 1553'e kadar hüküm sürdü ve tahtı, iki üvey kız kardeşini görmezden gelerek Protestan kuzeni Leydi Jane Grey'e bıraktı. Bu vasiyet kısa sürede geçersiz kaldı ve Katolik Mary kraliçe oldu. Mary'nin saltanatında Elizabeth, Protestan isyancıları desteklediği şüphesiyle yaklaşık bir yıl hapsedildi.
Mary'nin 1558'deki ölümüyle Elizabeth tahta çıktı ve dikkatli danışmanlık yoluyla yönetmeye karar verdi; sonradan Baron Burghley olacak William Cecil'e büyük ölçüde güvendi. İlk işlerinden biri, kendisinin başında bulunduğu bir İngiliz kilisesi kurmaktı; bu düzenleme zamanla İngiltere Kilisesi'ne evrildi. Pek çok talibi olsa da hiç evlenmedi ve 'Bakire Kraliçe' olarak anıldı.
Kişiler kategorisinden
Frida Kahlo: Acıyı Sanata Dönüştürmek
Mexico City sokaklarında bir tramvay kazası, on sekiz yaşındaki bir genç kızın bedenini demir bir çubukla delip geçti — ve o enkazdan yirminci yüzyılın en yürek burkan dürüst sanatçılarından biri doğdu.
Şerife Bacı: Kağnısıyla Destan Yazan Kadın
Kastamonu kışlasına varamadan, dondurucu bir kış gecesinde bir kağnının üzerinde, kundaktaki kızını mermilerin arasına yerleştirip üzerine abanmış halde bulundu. O günden sonra adı bir milletin hafızasına kazındı.
Sezar ve Pompeius: Roma'yı Bölen Dostluk
Düşmanları ona 'genç kasap' derdi, akıl hocası Sulla ise 'Büyük' unvanını verdi — ama inşa etmeye yardım ettiği güç, bir gün onu da yutacaktı.
Hillary ve Tenzing: Zirveye Birlikte
Dünyanın en yüksek noktası, on yıllardır kendisine yaklaşan herkesi geri çevirmiş, kimini de sonsuza dek yutmuştu. 1953 baharında bir ekip, gökyüzünün artık yükselmediği o noktaya nihayet ulaştı.
Picasso ve Matisse: Dostluk Kadar Rekabet
Yirminci yüzyılın iki devi olarak anılmadan çok önce, ikisi de Paris'te aynı küçük galerinin duvarlarında yan yana asılı iki isimden ibaretti — biri zaten çılgın renkleriyle tanınıyor, diğeri henüz hiç tanınmıyordu.
Borg ve McEnroe: Buz ile Ateş
Biri kortta hiç sesini yükseltmedi, diğeri hiç susmadı. Aralarında tenis tarihinin en unutulmaz iki maçı doğdu.