Lennon ve McCartney: Ortaklık ve Kırgınlık

Bir kilise şenliğinde tesadüfen tanışan iki genç, defterlerine 'yine bir Lennon-McCartney orijinali' yazarak başladıkları yolculukta müzik tarihinin en büyük ortaklıklarından birini kurdu.

Rakipler ve dostluklar · 2 dakika ·

Lennon ve McCartney: Ortaklık ve Kırgınlık
United Press International, photographer unknown, Public domain, via Wikimedia Commons

6 Temmuz 1957'de Liverpool'da bir kilise şenliğinde, 16 yaşındaki John Lennon grubu Quarrymen ile skiffle müziği çalarken, ortak bir arkadaşları Ivan Vaughan tarafından getirilen 15 yaşındaki Paul McCartney'yle tanıştı. McCartney, gitar becerisi ve Eddie Cochran'ın 'Twenty Flight Rock' yorumuyla Lennon'ı etkiledi. Kısa süre sonra Lennon onu gruba katılmaya davet etti. Bu küçük an, tarihin en başarılı besteci ortaklıklarından birinin tohumu olacaktı.

İkili, Everly Brothers, Little Richard, Chuck Berry, Elvis Presley, Buddy Holly ve Smokey Robinson and the Miracles gibi ortak idollere sahipti ve onların tarzını taklit ederek öğrendiler. Birlikte şarkı yazmaya McCartney'nin Forthlin Road'daki evinde, Lennon'ın halası Mimi'nin Menlove Avenue'deki evinde ya da Liverpool Institute'ta başladılar. Araştırmacı Mark Lewisohn'a göre ilk ortak besteleri, Ocak 1958'de yazılan 'Too Bad About Sorrows', ardından da 'Just Fun' oldu.```

Şarkı parçalarını bir deftere kaydediyor, her sayfanın başına 'yine bir Lennon-McCartney orijinali' yazıyorlardı; bu ifade Rodgers ve Hammerstein gibi tiyatro yazarı ikililerinden esinlenmişti. George Harrison, Nigel Walley ve Barbara Baker gibi arkadaşları bazen yeni şarkıları dinlemeye çağırıyorlardı, ancak bu şarkıları Quarrymen ile sahnede seslendirmiyorlardı. 1959 yazına gelindiğinde artık genellikle ayrı ayrı yazıyor, bitmiş şarkıları birbirlerine onay için sunuyorlardı; bu dönemde 'Love Me Do' ve 'I'll Follow the Sun' gibi parçaların ilk versiyonları ortaya çıktı.

Sonra bir durgunluk dönemi geldi. 1960'ta Stuart Sutcliffe gruba katıldığında, onun Lennon'la yakın dostluğu McCartney'de kıskançlığa yol açtı ve ikilinin yaratıcı uyumunu bozdu. Hamburg'daki uzun sahne saatlerine rağmen 1960 ve 1961'de hiç yeni şarkı yazmadılar; Lewisohn'a göre bar grubu olarak izleyicinin bildiği şarkıları çalmaları önemliydi. Kendi şarkılarını gizli tutuyorlar, ara sıra çaldıklarında bunu duyurmuyorlardı. Nadir istisnalardan biri, Astrid Kirchherr'in isteğiyle Top Ten Club'da çalınan 'One After 909' oldu.

Ortaklık 1962'de, Beatles'ın menajer Brian Epstein'la tanıştığı dönemde yeniden canlandı. 1 Ocak 1962'deki başarısız Decca seçmesinde 'Like Dreamers Do', 'Love of the Loved' ve 'Hello Little Girl' gibi eski besteler çalındı. Bu kaydın bir kopyası EMI yayıncısı Ardmore & Beechwood'a ulaştı; onlar da yayın haklarını almak için EMI'yı grubu imzalamaya ikna etti. Mart 1962'de Lennon 'Ask Me Why', McCartney ise 'Pinwheel Twist' şarkılarını yazdı — 1959'dan sonraki ilk yeni besteleriydi. Mayıs'ta McCartney 'P.S. I Love You'yu yazdı.