Preveze Deniz Zaferi: Barbaros'un Akdeniz'i

Yüz geminin üzerindeki ve altmış bin askeri taşıyan dev bir Haçlı donanmasına karşı, sayıca çok daha küçük bir Osmanlı filosu yol aldı — ve o gün, Akdeniz'in kaderi otuz yıllığına değişti.

Tarihi olaylar ve anlar · 3 dakika ·

Preveze Deniz Zaferi: Barbaros'un Akdeniz'i
Public domain, via Wikimedia Commons

28 Eylül 1538 sabahı, Preveze açıklarında Amiral Andrea Doria beklemediği bir manzarayla karşılaştı: Barbaros Hayreddin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması, kendisinden çok daha küçük olmasına rağmen doğruca üzerine geliyordu. Doria, Papa III. Paulus'ün bir araya getirdiği Kutsal İttifak'ı yönetiyordu; İspanyol İmparatorluğu, Ceneviz, Venedik, Papalık Devleti ve Malta Şövalyeleri'nden oluşan bu birlik, bir önceki yıl Sire, Egine, Aniye, Bara, İstendil, Kerpe, Kaşot ve Nakşa adalarını ele geçiren, Korfu'yu kuşatan ve Calabria sahillerini yağmalayan Barbaros'u durdurmak için kurulmuştu.

Sayısal fark göz kamaştırıcıydı: Haçlı donanması 112 kadırga, 50 kalyon ve 140 barka olmak üzere üç yüzü aşkın gemiden oluşuyor ve 60.000 asker taşıyordu; buna karşılık Barbaros'un elinde 122 kadırga ve galyottan oluşan bir filo ile yalnızca 12.000 levent bulunuyordu. Ancak ittifak içten çatlaklarla sarsılıyordu. Venedik ile Cenevizliler arasındaki eski rekabet, Şarlken'in Papa'nın Fransa'ya karşı savaşındaki tarafsızlığına duyduğu kızgınlık ve komutanın Doria, Grimani ile Capello arasında bölünmüş olması, birliği zayıflatıyordu.

Doria henüz varmadan Grimani, Preveze Kalesi yakınında asker çıkarmayı denemiş, Murat Reis komutasındaki Osmanlı kuvvetleri onu geri püskürtmüş ve Korfu'ya çekilmişti. O sırada İstanköy'de bulunan Barbaros, yol üzerindeki Kefalonya'yı ele geçirerek Preveze'ye ulaştı. Burada Sinan Reis, askerleri Narda Körfezi'nin karşısındaki Actium'a yerleştirme önerisinde bulundu; Barbaros ilkin karşı çıksa da bu hamle, Osmanlı topçusunun Haçlı donanmasını kıyıdan uzak tutmasını sağlayarak zaferin anahtarı oldu.

25 ve 26 Eylül'de Actium ve Preveze Kalesi'ne asker çıkarma girişimleri Murat Reis tarafından geri püskürtüldü. Ters bir rüzgârın gemilerini Türk kıyılarına sürükleyeceğinden korkan Doria, 27-28 Eylül gecesi otuz mil güneye çekilerek Lefkada yakınlarındaki Sessola'ya demirledi. O gece komutanlar, İnebahtı'ya yönelip Barbaros'u savaşa zorlamanın en iyi seçenek olduğuna karar verdiler.

Şafakta Doria, Türklerin çoktan güneye ilerlediğini görünce büyük şaşkınlık yaşadı. Turgut Reis altı büyük galyotla sol kanadı kıyıya sokmuştu. Sayıca zayıf bir kuvvetten bu cesareti beklemeyen Doria, Grimani ve Capello'nun baskılarına karşın ancak üç saat sonra harekete geçebildi. Nihayet iki donanma Preveze açıklarında karşı karşıya geldi; rüzgârsızlık Doria'nın aleyhineydi, zira devasa Venedik amiral gemisi Galeone di Venezia kıyıdan dört, Sessola'dan on mil açıkta hareketsiz kaldı, Osmanlı kadırgalarınca kuşatıldı ve saatlerce süren çarpışmadan sonra ancak rüzgâr esince kurtarılabildi.