Tannenberg 1914: Doğu Cephesinin İlk Yıldırımı

Allenstein yakınlarındaki bataklıklara giren bir Rus generali, ormanda tek başına kaybolup bir daha geri dönmedi — onunla birlikte tüm bir ordu da yok oldu.

Tarihi olaylar ve anlar · 3 dakika ·

Tannenberg 1914: Doğu Cephesinin İlk Yıldırımı
Department of Military Art and Engineering, at the U.S. Military Academy (West Point), Public domain, via Wikimedia Commons

1914 Ağustos'unda Almanya, kâğıt üzerinde uzun süredir hazırlandığı bir kâbusla yüz yüze geldi: Rusya'nın iki ordusu Doğu Prusya'ya akarken, Alman ordusunun büyük bölümü batıda, Fransa'yı hızla saf dışı bırakmayı hedefleyen Schlieffen Planı'nın peşindeydi. Doğu'da bekleyen 8. Ordu, seferber edilen taburların ancak onda birini oluşturuyordu. Rusya ise Fransa'ya verdiği söz uğruna, kendi lojistiğinin taşıyamayacağı bir hızla ilerlemeye başlamıştı.

General Yakov Zhilinsky, Kuzeybatı Cephesi'nin başındaydı ve Rennenkampf komutasındaki 1. Ordu ile Samsonov komutasındaki 2. Orduyu yönetiyordu. Plan, Doğu Prusya'ya eş zamanlı bir ilerlemeyi öngörüyordu ama koordinasyon tam da Rusların başaramadığı şeydi. Cephe ile karargâh arasındaki iletişim sık sık koptu, emirler birbiriyle çakıştı; Zhilinsky ile Samsonov, 2. Ordunun hangi yöne ilerleyeceği konusunda açıkça anlaşamadılar. Samsonov kuzeybatıya, Allenstein-Osterode yönüne ilerlemek isterken, Zhilinsky kuzeye, Seeburg yönüne bir hamle istiyordu. Sonunda Zhilinsky geri adım attı, ama Samsonov'un VI. Alayı'nı Bischofsburg yönüne ayırması şartıyla — kimseyi tatmin etmeyen bir uzlaşı.

22 Ağustos'ta Samsonov'un 2. Ordusu Almanları birkaç noktada geri püskürttü, ertesi gün Alman XX. Alayı'na saldırdı; alay Orlau-Frankenau hattına çekildi. 24 Ağustos'ta Ruslar bu hatta saldırdı ama iyi mevzilenmiş Almanlar tarafından durduruldu. Alman kanatlarında bir zayıflık gördüğünü düşünen Samsonov, ordusunun büyük kısmını kuzeybatıya kaydırdı; Almanların çökmek üzere olduğuna ikna olmuştu. Bu güvenle şifreli haberleşmeyi tamamen bırakıp emirlerini açık metinle yayınladı. Hindenburg ve Ludendorff, önce bu kadar açık bir fırsata güvenmekte zorlansalar da sonunda ikna oldu ve saldırıya geçmeye karar verdiler.

Alman karşı taarruzu hemen başlamalıydı: I. Rus Alayı sol kanadından vurulacak, Alman XVII. Alayı güneyden saldıracaktı. Ama sahadaki General Hermann von François, topçu desteğini beklemeyi tercih etti ve saldırıyı 27 Ağustos'a erteledi. 26 Ağustos'ta Rus 1. Ordusu Königsberg'e ciddi bir direnişle karşılaşmadan ilerlerken, von François'nin birlikleri henüz asıl darbe için beklemekteydi.

von François nihayet 27 Ağustos'ta saldırıya geçince taarruz işe yaradı. Birlikleri Seeburg ve Bischofstein'da harekete geçip Samsonov'un 2. Ordusu'nun sağ kanadını açığa çıkardı. Aynı gün Almanlar sol kanada da vurdu, I. Rus Alayı aynı gece çekilmek zorunda kaldı. 28 Ağustos'ta kapan kapanmıştı: sol kanattaki I. Alay ile sağ kanattaki VI. Alay geri çekilirken, Samsonov'un ordusunun merkezi ağır lojistik sorunlarla çöküyordu.