14 Yaşındaki Küçük Dansçı

Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.

Sanat eserleri · 3 dakika ·

14 Yaşındaki Küçük Dansçı
filip, Public domain, via Wikimedia Commons

Edgar Degas, La Petite Danseuse de Quatorze Ans'ı 1881'de Altıncı İzlenimci Sergisi'nde sergilediğinde, dönemin heykel anlayışına dair pek çok kuralı çiğnemişti. Eser mermerden ya da bronzdan değil, metal bir iskelet, halat ve kille kaplı fırçalar üzerine şekillendirilmiş boyalı balmumundandı. Üzerinde gerçek bir korse, gerçek bir tütü, bale pabuçları ve at kılından bir peruk vardı.

Heykele modellik yapan, Paris'te yaşayan Belçikalı bir terzinin kızı, bale öğrencisi Marie Genevieve van Goethem'di. Degas eseri önce 1880'de sergilemeyi planlamış, ancak hazır olmadığını düşünerek boş bir camekân sergilemiş, ertesi yıl heykeli bu camekâna yerleştirmiştir. Heykelin duruşu, meleksi bir poz değil, bir dansçının provaya zorlanışının gerilimini taşıyordu; kolları gergin, bacakları bale dördüncü pozisyonundaydı.

Tepkiler sert ve bölünmüştü. Bazı eleştirmenler heykelin çirkin olduğunu, maymuna benzediğini söylediler; dönemin sanatseverleri koyu bronz ya da beyaz mermere alışıktı, balmumu ve gerçek kostüm onlara yadırgatıcı gelmişti. Küçük Dansçı'nın dar alın ve çıkık çene yapısı, o dönemde ikinci sınıf insanları tanımlamakta kullanılan bir fizyonomiye benziyordu; bu yüzden bazıları Degas'nın bir dansçıyı değil bir fahişeyi anlattığını düşündü.

Degas ile Marie arasındaki ilişkinin gerçek mahiyeti tartışmalıdır ve kesin olarak aydınlatılmamıştır. Bilinen şu: Marie üç kız kardeşin ortancasıydı; babaları öldükten sonra anneleri çamaşırcılık yaparak geçinmeye çalışmıştı. Üç kız kardeş de Paris Opera-Bale'de öğrenciydi ve sahne arkasını resmeden ilk ressam olan Degas'ya modellik ettiler. Bale okulunun zengin erkek misafirleri olması ve annelerin kızlarını bu erkeklere sunması dönemin normali sayılıyordu; Marie'nin ablası Antoniette'in hırsızlıktan tutuklandığı ve annesi tarafından fuhuşa zorlandığı söylenir, Marie'nin de muhtemelen ablasının yerine geçtiği düşünülür. Marie, provalara geç kaldığı için 1882'de bale okulundan atıldı ve gazetelerde 'ahlakı bozuk bir kız' olarak anıldı.

Degas, hayattayken heykelin bronza dökülmesine izin vermedi; bronzun eseri sonsuza dek yaşatacağını ve bunun büyük bir sorumluluk gerektirdiğini söyleyerek teklifleri geri çevirdi. 14 Yaşındaki Küçük Dansçı, onun hayatında sergilediği tek heykeldi; yaptığı diğer küçük heykeller ancak ölümünden sonra sergilendi. 1903'te koleksiyoncu Louisine Havemeyer balmumu heykeli satın almak istediğinde, Degas onu geri alıp yeniden işlemeye başladı, ancak satışı hiçbir zaman tamamlamadı. 1917'de öldüğünde heykel atölyesinin bir köşesinde bulundu; biyografi yazarı onu 'yalnızca bir yıkıntı' olarak tanımladı, ressam Mary Cassatt ise Havemeyer'e aynı kötü haberi telgrafla iletti.