Carnation, Lily, Lily, Rose

Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.

Sanat eserleri · 2 dakika ·

Carnation, Lily, Lily, Rose
John Singer Sargent, Public domain, via Wikimedia Commons

John Singer Sargent, 1884 tarihli Madame X Portresi Paris'i sarstıktan kısa süre sonra Paris'ten İngiltere'ye taşındı ve 1885 yazında Cotswolds bölgesindeki Broadway kasabasında, arkadaşı Francis Davis Millet'in yanında, Farnham House'a yerleşti. Sanatçı dostlarının arasında bulduğu bu bahçe köyünde, kariyerinin en sevilen tablolarından biri doğacaktı.

Fikir, o yılın eylül ayında Pangbourne'da, Thames Nehri'nde başladı. Sargent, Amerikalı ressam Edwin Austin Abbey ile birlikte kayıkla gezerken, ağaçların arasında yumuşakça parlayan Çin kağıt fenerleri gördü. Zambakların arasında süzülürken gördüğü bu görüntü içinde yer etti: fenerler, alacakaranlık, çiçekler, akşamın geçici mor sessizliği.

Broadway'e döndüğünde bahçede çalışmaya başladı; ilk modeli Millet'in beş yaşındaki kızı Katherine'di. Ama kızın koyu renk saçları zihnindeki görüntüye uymuyordu; onun yerine, sarışın oldukları için özellikle seçilen illüstratör Frederick Barnard'ın kızları Dolly (on bir yaşında) ve Polly'yi (yedi yaşında) kullandı. Beyazlar giyinmiş iki kız, pembe güller, sarı karanfiller ve uzun beyaz zambakların arasında, gün akşama dönerken kağıt fenerleri yakıyordu.

Sargent tek bir ışık anını yakalamaya öylesine takıntılıydı ki, tabloyu izlenimci tarzda, açık havada resmetti. 1885'in eylülünden kasımına kadar her gün, alacakaranlığın tam istediği gibi göründüğü birkaç dakikada çalıştı, fırçasıyla gün batımıyla yarıştı. Sonuç, akşamın rengiyle, baştan sona mor bir tonla kaplı bir tuval oldu.

Ama sonbahar ressamları beklemez. Bahçedeki gerçek çiçekler soldukça, Sargent onları yapay çiçeklerle değiştirdi ki sahne biçimini korusun. Yine de o yılın ışığı tükendiğinde tablo tamamlanmamıştı. Ertesi yaz Millet'in yakınlardaki yeni evine dönerek çalışmaya devam etti ve nihayet 1886 Ekim'inin sonunda tabloyu bitirdi — iki tam yılın bir bölümünü yutan bir proje.