Waterloo: Napolyon'un Son Oyunu

18 Haziran 1815'te Napolyon I'in kaderi bir ipin ucundaydı. Tek bir gün, Avrupa'nın geleceğini belirleyecek; bu an, koca bir imparatorluğun çöküşü olarak tarihe geçecekti.

Tarihin dönüm noktaları · 2 dakika ·

Waterloo: Napolyon'un Son Oyunu
William Sadler, Public domain, via Wikimedia Commons

Napolyon'un 1815 Mart'ında yeniden iktidara dönmesi, savaşın fitilini ateşledi. İngiltere, Rusya, Avusturya ve Prusya'nın oluşturduğu Yedinci Koalisyon, onun hırslarını kırmak için harekete geçti. Askeri dehasına güvenen Fransız imparatoru, koalisyon tam anlamıyla bir araya gelmeden önce onları alt edebileceğine inanıyordu. Planı cesurdu: önce Prusya ordusuna saldıracak, ardından Wellington'ın komuta ettiği, Birleşik Krallık, Hollanda, Hannover, Braunschweig ve Nassau birliklerinden oluşan İngiliz öncülüğündeki müttefik kuvvete yönelecekti.

16 Haziran'daki Ligny Muharebesi kritik bir sınavdı. Napolyon'un ana kuvveti Prusya ordusunu dağıttı, ancak küçük bir Fransız birliği Quatre Bras Muharebesi'ne çekildi. Burada müttefik kuvvetler mevzilerini korudu ve Prusyalıların desteklenmesini engelledi. İngiliz komutan Arthur Wellesley, Wellington Dükü, savaşın gidişatını belirleyecek anlık bir karar vermek zorunda kaldı.

Fransızlar Waterloo'ya doğru ilerlerken, arazi bir strateji ve dayanıklılık savaş alanına dönüştü. Tehdidi fark eden Wellington, ordusunu doğal bir savunma konumu olan Mont-Saint-Jean sırtına yerleştirdi. Müttefik kuvvetler, bu çarpışmanın Avrupa'nın kaderini belirleyeceğini bilerek hazırlandı. Napolyon ise son ihtiyat kuvvetleriyle müttefik hattını yarmayı umuyordu.

Savaş, bir dizi acımasız saldırıyla ilerledi. Fransız birlikleri müttefik hatlara tekrar tekrar saldırdı. Ancak müttefik kuvvetler, disiplinleri ve koordinasyonları sayesinde dayanıklı kaldı. Öğleden sonranın geç saatlerinde savaş alanına ulaşan Prusyalılar, Fransızların yan tarafına vurarak savaşın gidişatını değiştirdi. Yorgun düşen ve manevra üstünlüğünü kaybeden Fransızlar geri çekilmeye başladı.

Napolyon'un son direnişi akşam saatlerinde geldi; ordusunun seçkin gücü olan İmparatorluk Muhafız Birliği, müttefik hatta saldırıya geçti. Saldırı şiddetliydi, ama Prusyalıların Fransız sağ cephesini yarması akıbeti belirledi. Prusyalılarla güçlenen müttefik kuvvetler son saldırıyı geri püskürttü. Bir zamanlar durdurulamaz görünen Fransız ordusu artık bozguna uğramıştı.