16 Ekim 1962: Küba Krizi'nin İlk Sabahı
16 Ekim 1962 sabahı, Savunma Bakanı Robert McNamara'nın elindeki bir dizi hava fotoğrafı, Başkan Kennedy'nin masasına inen o gün, önümüzdeki on üç günü belirleyecekti.
Bu günün öyküsü iki gün öncesine, 14 Ekim'e uzanır: bir ABD casus uçağı Küba'da inşası süren nükleer füze rampalarını tespit etmişti. Fotoğraflar geceyi Washington'a ulaşmaya, incelenmeye ve yorumlanmaya adadı. 16 Ekim sabahına gelindiğinde analiz tamamlanmıştı ve sonuç açıktı.
O sabah Robert McNamara, işaretlenmiş fotoğrafları Başkan John F. Kennedy'ye götürdü. Görüntüler, Sovyet füzelerinin yerleştirilmeye başlandığını ama henüz ateşlemeye hazır olmadığını gösteriyordu; bazı parçaların Küba'ya ulaşması gerekiyordu. Füzelerin orada olması ama henüz hazır olmaması ayrımı, o günden sonraki her kararı şekillendirecekti.
Kennedy fotoğrafları görür görmez asker sevk etmedi, açıklama yapmadı. Saatler içinde kapalı kapılar ardında bir dizi danışma süreci başlattı. İşte bu, sonradan Ulusal Güvenlik Konseyi İcra Komitesi olarak bilinecek küçük danışmanlar çevresinin doğduğu andı; Kennedy bu grubu, kamuoyuna veya basına haber sızdırmadan kanıtları ve seçenekleri tartmak için topladı.
Zamanlama kendine has bir baskı taşıyordu. ABD'de kızışmış bir ara seçim döneminin ortasındaydı ve Florida'nın doksan mil ötesindeki Sovyet füzelerine ilişkin herhangi bir sızıntı, askeri olduğu kadar siyasi olarak da patlayabilirdi. Danışmanlar, ne karar verirlerse versinler, bunu sessizce ve füze üsleri işler hale gelmeden önce hızla yapmaları gerektiğini biliyordu.
O ilk günkü görüşmelerde masadaki en sert seçenek, Küba'daki tesislere doğrudan hava saldırısı ve ardından adaya olası bir çıkarma harekâtıydı; Kennedy'ye ciddiyetle değerlendirmesi tavsiye edilen yollardan biri buydu. Ama bu ilk saatlerde tartışma, başka bir yola da kaymaya başlamıştı: doğrudan savaş ilan etmeden, Küba'ya yeni füze ve parça girişini fiilen durduracak bir deniz ablukası.
Tarih kategorisinden
24 Temmuz 1911: Machu Picchu'nun Dünyaya Duyurulduğu Gün
1911 yılının serin bir Temmuz sabahında, Amerikalı bir tarihçi Urubamba Nehri üzerindeki sarp bir sırtı tırmandı; öğleye varmadan, unutulmuş bir İnka şehri tüm dünyanın gündemine girecekti.
6 Mayıs 1937: Hindenburg'un Son İnişi
Zaten yarım gün rötarlıydı ve halk sahadan uzak tutulmuştu — ama akşam saat yediye doğru Hindenburg, son kez direğine doğru döndü.
24 Ağustos 79: Pompeii'de Sıradan Bir Öğle Vakti
Öğle vakti Napoli Körfezi kıyısında sıcak, sıradan bir yaz günüydü. Akşama doğru bir dağ, binlerce insanın kaderini değiştirmiş olacaktı.
11 Şubat 1990: Mandela'nın Hapisten Çıktığı Gün
27 yıl hapiste kalan 71 yaşındaki bir adam, o gün bir hapishane kapısından dünyaya yeniden yürümeyi öğrenmek zorundaydı — kameraların, kalabalığın ve nefesini tutmuş bir ülkenin karşısına.
1 Ocak 1863: Özgürlük Bildirgesi'nin Yürürlüğe Girdiği Gün
Bir başkanın tek bir günde attığı imza, üç buçuk milyondan fazla insanın hukuki statüsünü değiştirecekti — yeter ki metin zamanında tamamlansın ve söz tutulsun.
28 Ağustos 1963: "Bir Hayalim Var" Günü
O sabah 250 bin kişi Washington'ın merkezine doğru yürüdü; akşama doğru Lincoln Anıtı'nın basamaklarından yükselen bir ses, nesiller boyu hatırlanacaktı.