Bağımsızlık Bildirgesi: Trumbull'ın Tarihi Tablosu
Kırk iki kurucu, tek bir resimde bir araya geldi — oysa o odada asla birlikte bulunmadılar. Amerika'nın en ünlü tarihsel yanılsamasının hikâyesi.
1776 yazında, taslak komitesinin beş üyesi Pennsylvania Eyalet Binası'na girip hazırladıkları metni İkinci Kıta Kongresi'nin önüne koydu. Tarih 28 Haziran'dı ve sunulan şey henüz imzalanmış Bağımsızlık Bildirgesi değil, yalnızca bir taslaktı; asıl imza töreni 2 Ağustos'ta gerçekleşecekti. Ama John Trumbull, tarihe geçecek 3,7 x 5,5 metrelik dev tuvalinde tam da bu daha sessiz anı, imza anını değil, sunum anını ölümsüzleştirmeyi seçti.
Trumbull sahneyi salt hayal gücüyle kurmadı. Kongre'nin toplandığı salonu incelemek için bizzat Independence Hall'a gitti, pek çok figürü ise gerçek kişileri karşısına alarak, canlı modelden çalışarak resmetti. Hedefi baş döndürücüydü: Bildirge'nin 56 imzacısının tamamını tek bir kompozisyonda toplamak. Ama zaman ve mesafe onu yendi. Herkesin bir portresine ulaşamadı; bazı durumlarda doğaçlama yaptı — babası Benjamin Harrison V'e benzediği söylenen Benjamin Harrison VI'yı, aynı şekilde babası Stephen Hopkins yerine oğlu Rufus Hopkins'i resmetti.
Bitmiş eserde 56 imzacıdan 42'si yer alır; ayrıca imza atmayan ama tartışmalara katılan bazı isimler de resme dahil edilmiştir — örneğin belgeyi imzalamayı reddeden John Dickinson. On dört imzacı ise tuvale hiç girmedi; aralarında Matthew Thornton, Caesar Rodney ve Button Gwinnett de vardır. Bildirge'nin hazırlanması, tartışılması ve imzalanması haftalar süren ve Kongre üyeliğinin de değiştiği bir süreç olduğundan, gerçek görünenden daha tuhaftır: Trumbull'ın resmindeki adamlar hiçbir zaman aynı anda o odada bir arada bulunmamıştır.
Kompozisyonun merkezinde, taslaklarını sunan Beşler Komitesi durur: John Adams, Roger Sherman, Robert R. Livingston, Thomas Jefferson ve Benjamin Franklin, başkanlık masasında oturan John Hancock'un önünde, Charles Thomson da yanlarında ayakta beklerken. Çevrelerinde onlarca temsilci gruplar hâlinde oturur ya da ayakta durur: bir yanda Samuel Adams ve Richard Henry Lee, on kişilik oturan grupta Robert Morris ve Benjamin Rush, sağda George Read ve Edward Rutledge.
Eserin kökeni sanatsal olduğu kadar ticariydi de. Trumbull önce aynı sahnenin çok daha küçük bir versiyonunu yaptı; bu eser bugün Yale University Art Gallery'de sergileniyor. Büyük tuval ise 1817'de Kongre tarafından sipariş edildi, 1819'da satın alındı ve 1826'da Amerikan Kongre Binası'nın rotunda bölümüne yerleştirildi; hâlâ oradadır.
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.