Norte Chico: Amerika Kıtasının En Eski Uygarlığı

Mısır piramitlerinin ilk taşı dizilmeden çok önce, Peru'nun çorak kıyılarında adı bilinmeyen bir halk anıtlar yükseltiyordu — geriye ne bir çömlek, ne bir resim, neredeyse hiçbir iz bırakmadan.

Kayıp uygarlıklar · 3 dakika ·

Norte Chico: Amerika Kıtasının En Eski Uygarlığı
Eniol, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Peru'nun kuzey-orta kıyısında, Lima'nın yaklaşık 150-200 kilometre kuzeyinde, rüzgârın aşındırdığı çorak bir arazide, MÖ 3500 civarında sessizce bir uygarlık doğdu. Arkeologlar buna Caral-Supe ya da Norte Chico diyor; adını Fortaleza, Pativilca ve Supe adlı üç nehir boyunca serpilen bölgeden alıyor. Güneyde, Huaura Nehri kıyısında da ilişkili yerleşimler bulunuyor. Zirvesinde bu toplum, yalnızca 1.800 kilometrekarelik bir kıyı ovasına sıkışmış otuza yakın büyük yerleşim merkezini kapsıyordu.

Geriye bu kadar az şey kalmışken, inşa ettiklerinin ölçeği şaşırtıcı. Caral-Supe halkı büyük toprak platform höyükleri ve çökük dairesel meydanlar bıraktı; örgütlü işgücü ve gelişmiş bir yönetim gerektiren anıtsal bir mimari. Ama burada çömlek yok, seramik yok, hayatta kalmış hiçbir görsel sanat izi de yok. Arkeolojik terimlerle bu, seramik-öncesi bir kültür — şehirler ve höyükler inşa etmiş ama antik toplumların çoğunu tanımladığımız çömlekleri hiç yapmamış bir uygarlık.//

Caral-Supe'yi olağanüstü kılan şey zamanlaması. Buradaki karmaşık toplum, Mezopotamya'daki Sümer'den bin yıl sonra ortaya çıktı, Mısır piramitleriyle çağdaştı ve Mezoamerika'daki Olmeklerden neredeyse iki bin yıl önce vardı. Bugün Yeni Dünya'nın bilinen en eski uygarlığı olarak ve dünyada uygarlığın bağımsız olarak, dışarıdan etkilenmeden ortaya çıktığı yalnızca altı yerden biri olarak kabul ediliyor.

Gerçek bir şehre bağlanabilen en eski tarih, Fortaleza bölgesindeki Huaricanga'da yaklaşık MÖ 3500. MÖ 3200'den itibaren, geniş ölçekli yerleşim ve ortak inşa faaliyeti arkeolojik kayıtlarda açıkça görülüyor. Jonathan Haas ve ekibinin radyokarbon çalışmaları, MÖ 9210'a uzanan bir örnek bile buldu; bu, şehirler kurulmadan çok önce dağınık insan varlığına işaret ediyor olsa da, uygarlığın kendisi binlerce yıl sonra şekillendi. En yoğun etkinlik dönemi — nüfus ve inşaatın Caral gibi iç kesim yerleşimlerine kesin biçimde kayması — MÖ 2500 ile 2000 arasına denk geliyor; bu sırada kıyı toplulukları iç kesimdekilerin bağımlı olduğu balık ve deniz kabuklularını sağlamayı sürdürdü.

Supe Vadisi'ndeki Caral kenti, en iyi incelenmiş yerleşim ve uygarlığa adını veriyor. Peru'lu arkeolog Ruth Shady'nin 1990'ların sonunda başlattığı kazılar, yerleşimin MÖ 2627'den MÖ 2020'ye kadar sürdüğünü gösteriyor. Shady'nin çalışmaları, 2001'de Science dergisinde yayımlanan bir araştırmayla ve 2004'te Nature'da bölgedeki saha çalışmalarını ve radyokarbon tarihlemesini ayrıntılandıran bir makaleyle birlikte, on yıllardır büyük ölçüde incelenmemiş kalmış bu bulgunun tam önemini nihayet ortaya koydu — oysa arkeologlar bölgedeki yerleşimlerin farkındaydı, en azından 1940'lardan beri; kıyıdaki Aspero yerleşimi ise 1905 gibi erken bir tarihte tespit edilmişti.