15 Ocak 1919: Boston'un Melas Seli

Öğlen saat on ikiyi otuz geçe, Boston'un North End semtinde önce bir makineli tüfek sesi duyuldu — sonra sokaklar şeker pekmezine döndü.

Tek bir günün hikayesi · 2 dakika ·

15 Ocak 1919: Boston'un Melas Seli
BPL, Public domain, via Wikimedia Commons

15 Ocak 1919 sabahı, Boston'u günlerdir pençesine alan dondurucu soğuk nihayet gevşemişti. Sıcaklık 4 derecenin üzerine çıkmış, North End'de liman işçileri, arabacılar ve çocuklar Commercial Street boyunca, Keany Square yakınında, sıradan bir kış gününü yaşıyorlardı. Başlarının üzerinde ise Purity Distilling Company'ye ait dev bir çelik tank yükseliyordu: 15 metre yüksekliğinde, 27 metre çapında, içinde Cambridge'deki bir etanol tesisine boru hattıyla gönderilmek üzere 2,3 milyon galona varan şeker pekmezi bulunuyordu. Bir gün önce bir gemi, tanka ısıtılmış taze bir pekmez yükü boşaltmış, bu da tankın içindeki eski ve soğuk pekmezle karışmıştı.```}

Öğlen on ikiyi otuza doğru tankın içinde bir şey bozuldu. Tanıklar yerin sarsıldığını hissetti. Perçinlerin çelik levhalardan fırladığı, makineli tüfek sesini andıran derin bir tıkırtı, ardından yükseltilmiş tren geçişini ya da bir gök gürültüsünü andıran bir ses duyuldu. Tankın duvarları yırtılıp dışarı doğru çöktü.

Ardından gelen şey sudan değil, çok daha ağır bir şeydendi — şeker pekmezi sudan yaklaşık yüzde kırk daha yoğundur ve 13 bin tonluk kütlenin çöküşü, saatte tahminen 56 kilometre hızla sokaklara yayılan 8 metre yüksekliğinde bir dalgaya dönüştü. Bu güç, Boston Elevated Railway'in Atlantic Avenue hattındaki çelik kirişleri eğmeye ve bir tramvayı raylardan kısa süreliğine kaldırmaya yetti.

Tankın yakınındaki binalar temellerinden koparılıp ilerleyen pekmez duvarı tarafından ezildi. Kısa sürede birkaç blok, 60 ila 90 santim derinliğinde pekmezle kaplandı. Dalganın ittiği hava akımının bir kamyonu havaya kaldırıp limana fırlattığı söylenir. Tankın yakınındaki insanların da aynı hava akımıyla metrelerce havaya savrulduğu, etraflarına enkaz parçalarının saçıldığı bildirildi.