24 Ekim 1929: Wall Street'te Kara Perşembe

Öğleye doğru borsa tahtasındaki rakamlar artık gerçeği yansıtmıyordu; teleks makinesi olan biteni bir saat gerisinden takip ediyordu.

Tek bir günün hikayesi · 2 dakika ·

24 Ekim 1929: Wall Street'te Kara Perşembe
Work for hire of The New York Times, Public domain, via Wikimedia Commons

24 Ekim 1929 sabahı, New York Menkul Kıymetler Borsası haftalardır süren gerginliğin ardından açıldı. Eylül ayı boyunca ekonomist Roger Babson'un uyarıları ve İngiliz finansör Clarence Hatry'nin çöküşüyle sarsılan piyasa, yine de zirvesine yakın seyrediyordu. O perşembe günü işlemler başladığında satış emirleri her zamankinden ağırdı ve ilk saat içinde fiyatlar genel olarak gerilemeye başladı.

Öğleye doğru bu gerileme bir izdihama dönüştü. Borsa salonundaki simsarlar, teleks şeridinin basabildiğinden çok daha hızlı satış emri bağırıyordu; şerit gerçek işlemlerin bir saat, hatta daha fazla gerisine düştü. Broad Street'te borsanın önünde toplanan yatırımcılar ve meraklılar fiyatlar hakkında hiçbir doğru bilgiye sahip değildi; içeriden gelen gürültü onlara yalnızca bir şeylerin fena halde ters gittiğini söylüyordu.

Sabah ilerledikçe panik yayıldı; haftalar önce yüksek fiyatlarla işlem gören hisseler artık bulunabilecek herhangi bir teklife satılıyordu. Marj ile alım yapan, yani hisse fiyatının yalnızca bir kısmını ödeyip borçla yatırım yapan küçük yatırımcılar, komisyoncuları daha fazla nakit talep ettikçe ya da doğrudan pozisyonlarını kapattıkça silinip gidiyordu.

Öğle vakti civarında, dönemin en güçlü bankacılarından oluşan bir grup müdahaleye karar verdi. Büyük bankacılık kuruluşlarının önde gelen isimleri, 1907 Paniği'nde kullanılan yönteme benzer şekilde, panik fiyatlarının üzerinde hisse alarak piyasaya güven vermek amacıyla ortak bir fon oluşturdu.

Bu müdahalenin en görünür anı, bankacılar havuzu adına salon simsarı olarak hareket eden Richard Whitney'in borsa salonuna girip U.S. Steel gibi büyük şirketlerin hisseleri için piyasa fiyatının epey üzerinde, herkesin görebileceği şekilde alım emirleri vermesiydi — hesaplı ve gösterişli bir güven gösterisi.