Amerikan Gotiği: Çiftçi ve Dirgenin Ardındaki Hikaye
Bir diş hekimi, evde kalmış bir kız kardeş ve Iowa'da ucuz bir ahşap ev — Amerika'nın en çok parodisi yapılan tablosunun perde arkasında sıradan üç unsur vardı. O gün hiçbiri bunun farkında değildi.
Ağustos 1930'da Avrupa'da eğitim almış ressam Grant Wood, Iowa'nın küçük kasabası Eldon'da genç bir ressam olan John Sharp'ın arabasında dolaşıyordu. İlham arayan Wood, Dibble Evi adıyla bilinen, Marangoz Gotik tarzda inşa edilmiş küçük, beyaz bir ev fark etti: sade, kutu gibi bir çiftlik evi, üzerine iddialı bir Gotik pencere eklenmiş haliyle. Wood bunu bir tür 'eğreti gösterişçilik' olarak görse de, evi 'çok boyanabilir' bulmuştu.
Sharp'ın erkek kardeşinin daha sonra anlattığına göre Wood, evi aynı gün bir zarfın arkasına çizdi. Evin sahipleri Selma Jones-Johnston ve ailesinden izin aldıktan sonra ertesi gün ön bahçeden yağlı boya bir eskiz yaptı. Bu ilk eskizde bile ev, gerçekte olduğundan daha dik bir çatı ve daha belirgin sivri kemerli daha uzun bir pencereyle abartılmıştı — bu detaylar nihai tabloya da taşınacaktı.
Wood'un asıl niyeti sadece bir binayı resmetmek değildi; kendi ifadesiyle, 'düşlediğim insanlar o evde yaşamalı' fikrinden hareket ediyordu. Kadın figürü için 1899-1990 yılları arasında yaşayan kız kardeşi Nan Wood Graham'dan model aldı ve ondan, dönemin kolonide yaşayanlarına özgü baskılı bir önlüğü kendi elleriyle dikmesini, döneme uygun bir görünüm için şerit süsü de eklemesini istedi. Artık dükkanlarda satılmayan bu şerit için Nan, annelerinin Hattie'nin eski elbiselerinden parçalar kesip önlüğe ekledi. Erkek figür için ise beklenmedik bir isim seçildi: ailenin Cedar Rapids'teki diş hekimi, 1867-1950 yılları arasında yaşayan Dr. Byron McKeeby.
Tamamlanan kompozisyonda iki figür, Gotik pencerenin önünde yan yana duruyor; adam, dik üç dişli bir dirgen tutuyordu — bu dikey biçim, adamın tulumundaki dikişlerde, pencerenin sivri kemerinde ve yüzünün yapısında bilinçli biçimde yankılanıyordu. İlginç biçimde Wood, o ilk ziyaretten sonra Eldon'a bir daha gitmedi; figürleri Cedar Rapids'teki atölyesinde tamamladı ve arka plan için evin bir fotoğrafını istedi. Verandaya, 1929'da annesini resmettiği Woman with Plants tablosundakiyle aynı bitkileri, paşa kılıcı ve biftek begonyasını ekledi.
Gazeteler resmi yayınladığında genellikle 'Bir Iowa Çiftçisi ve Karısı' başlığını kullandı. Nan, yaşlı bir adamın eşi olarak gösterilmekten hoşnut değildi ve kardeşinin çifti karı-koca değil, baba-kız olarak tasarladığını söyledi. Wood konuda uzun süre net bir açıklama yapmadı; ancak 1941'de Bayan Nellie Sudduth'a yazdığı mektupta, 'yanındaki resmî görünüşlü kadın onun yetişkin kızıdır' diyerek durumu doğruladı.
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.