Zafer Öpücüğü: Times Meydanı'nda Savaşın Bittiği An
Bir denizci beyazlar içindeki bir yabancıyı kollarına aldı ve öptü — fotoğrafçının elindeyse o anı ölümsüzleştirmek için sadece birkaç saniyesi vardı.
14 Ağustos 1945'te New York nefesini tutmuştu. Times Meydanı'na yayılan habere göre Başkan Harry S. Truman saat yedide Japonya'nın teslim olduğunu, İkinci Dünya Savaşı'nın nihayet bittiğini duyuracaktı. Broadway ile Yedinci Cadde'nin kesiştiği kalabalık kavşağa akın eden insanların arasında, Life dergisi için çalışan fotoğrafçı Alfred Eisenstaedt de vardı; Leica IIIa makinesiyle o kargaşanın sunacağı her şeye hazırdı.
Kargaşanın sunduğu şey bir denizciydi. Eisenstaedt sonradan anlattığına göre, adam sokakta koşarak gördüğü her kadını kucaklıyordu — genç kız, yaşlı nine fark etmiyordu. Eisenstaedt önden koşarak fotoğraf makinesini kaldırdı, gördükleriyle tatmin olmadan, ta ki bir anda beyaz bir şey gözüne çarpana kadar. Döndü ve denizcinin bir hemşireyi öptüğü tam o anda deklanşöre bastı. Birkaç saniye içinde tam dört kare çekti; sonradan yalnızca birinin dengesinin doğru olduğunu söyledi — denizcinin figürü kadına göre ne fazla büyük ne fazla küçüktü.
Eisenstaedt, fotoğrafın büyük ölçüde tesadüfe değil, kıyafetlere borçlu olduğunu da açıkça kabul etti. Kadın koyu renk bir elbise giymiş olsaydı, ya da denizcinin üniforması lacivert yerine beyaz olsaydı, bu fotoğrafı hiç çekemeyeceğini söylemişti. Beyaz ile koyu rengin keskin tezadı görüntüye gücünü veriyordu. Donald W. Olson ve araştırma ekibi daha sonra anı saatine kadar belirledi: doğu saatiyle 17.51, 45. Cadde'nin hemen güneyinde, kuzeye bakan bir noktadan.
Bir hafta sonra Life, fotoğrafı 'Zafer Kutlamaları' başlıklı on iki sayfalık bölümde tam sayfa yayımladı; yanına Washington, Kansas City ve Miami'den benzer kutlama sahnelerinin bir montajını koydu. Ne denizcinin ne de kadının yüzü net görünüyordu; Eisenstaedt isimlerini hiç öğrenemediğini, olayların o kadar hızlı geliştiğini söylemişti. Buna rağmen fotoğraf bir gecede kültürel bir simgeye dönüştü ve telif hakkını elinde tutan Eisenstaedt, çoğaltılmasını sıkı biçimde kontrol etti.
O anı görüntüleyen tek kişi Eisenstaedt değildi. ABD Donanması muhabir fotoğrafçısı Victor Jorgensen aynı öpücüğü başka bir açıdan çekmiş ve fotoğrafı ertesi gün The New York Times'ta 'Savaşa Öpücükle Veda' başlığıyla yayımlamıştı. Jorgensen görevli bir devlet çalışanı olduğundan, fotoğrafı kamu malı sayıldı. Meşhur kavşağı daha az gösteriyordu ama arka planda Chemical Bank and Trust binası ile bir Walgreens eczane tabelası seçilebiliyordu. Jorgensen'in karesinin kenarında şaşkın bakan kadının Utah'lı Kay Hughes Dorius olduğu sonradan belirlendi.
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.