Göçmen Anne: Büyük Buhran'ın Yüzü
Yağmurlu bir yolda gözünün ucuyla gördüğü bir 'Pea-Pickers Camp' tabelası, Dorothea Lange'yi arabasını geri çevirmeye itti — sonraki on dakika, Amerikan tarihinin en çok çoğaltılan fotoğrafını doğurdu.
Mart 1936'da Dorothea Lange, Yeniden Yerleşim İdaresi için çalışırken, soğuk ve yorgun bir halde California'nın Nipomo kasabasından eve dönüyordu. Yol kenarında kaba bir tabela gördü: 'Pea-Pickers Camp'. Devam etti, yirmi mil boyunca kendini o günün yeterince gördüğüne ikna etti. Sonra, neredeyse kendi kararı olmadan, boş otoyolda U dönüşü yaptı ve geri döndü.
Kampta, derme çatma bir çadırda oturan bir anne, genç kızı ve üç küçük çocuğuyla karşılaştı. Lange önce çadırın ve çocukların iki deneme fotoğrafını çekti, ama bir merkez odak eksik olduğunu fark etti. Yaklaştı, anne ve bebeği tek başına çekti, büyük çocuklardan çerçeveden çıkmalarını istedi. Bu karede anne bebeğini emzirirken aşağı bakıyordu — samimi ama Lange'ye göre kendini kameradan koruyormuş gibi görünen bir ifade.
Lange yeniden denedi. Bir kızını çerçeveye geri çağırdı, çenesini annesinin omzuna yasladı; bu sefer anne başını kaldırıp uzaklara baktı. İfade artık kabul edilebilirdi. Ama arka plandan hâlâ hoşnut değildi; sola kaydı, çerçeveyi yatay yerine dikey çevirdi, anne, çocuk ve bebeği başlarının üstünde boşluk bırakarak sıkıca kadraja aldı, dikkat dağıtan arka plan detaylarını dışarıda tuttu.
Son karede ikinci bir çocuğu da çerçeveye çağırdı; iki çocuğun sırtını kameraya çevirmesini, ellerini annelerinin omzuna koymasını istedi. Böylece rakip yüzler ya da bakışlar ortadan kalktı, annenin endişeli ifadesi fotoğrafın kesin odağı oldu. Lange'nin kendi ifadesine göre kampta sadece on dakika kaldı, sonra kamerasını kapattı ve yoluna devam etti.
Ortaya çıkan 28.3'e 21.8 santimetrelik jelatin gümüş baskı, uzaklara bakan anneyi, kucağındaki bebeği ve annelerinin omzuna yüzlerini gömmüş iki çocuğu gösteriyordu. Çekim bittikten sonra bile fotoğraf şekillendirilmeye devam etti: kadraj kenarında görünen bir başparmak, kusur sayılıp rötuşla kaldırıldı.
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.