Bulut Kapısı: Chicago'nun Gökyüzünü Büken Fasulyesi
Chicago, camdan bir kaydırak yerine devasa, aynalı bir fasulyeyi seçti — ve şehrin tüm gökyüzünü tek bir cıva damlasına sığdıran bir heykel kazandı.
1999 yılında Chicago'nun yeni Millennium Park'ını şekillendiren yetkililer, iki tanınmış sanatçıdan öneri istedi. Amerikalı sanatçı Jeff Koons, cam ve çelikten, 150 fit yüksekliğinde, asansörle çıkılan 90 fitlik bir seyir terasına sahip bir kaydırak heykeli önerdi. Komite ise farklı bir yol seçti: uluslararası üne sahip sanatçı Anish Kapoor'un, eğlence araçlarından değil sıvı cıvanın parıltılı, şekil değiştiren yüzeyinden ilham alan tasarımı.
Kapoor'un tasarımı, 33x66x42 fit ölçülerinde, 110 kısa tonluk, dikişsiz bir paslanmaz çelik form öngörüyordu. Parlak yüzey Chicago'nun siluetini yansıtırken, eliptik kıvrımlar bu yansımayı büküp çarpıtacaktı — bulutlar, gökdelenler, yoldan geçenler hepsi yüzeyde eğrilecekti. Heykel başlangıçta parkın güneydoğu köşesindeki Lurie Bahçesi için düşünülmüştü, fakat yetkililer bu alanı yetersiz bulup, Kapoor'un itirazlarına karşın eseri Millennium Hall'un üzerinde, Chase Promenade ile McCormick Tribune Meydanı ve Buz Pisti arasında yer alan Grainger Meydanı'na taşıdı.
İnşası bambaşka bir mesele oldu. Mimar Norman Foster bir zamanlar bu türden tamamen dikişsiz bir çelik yüzeyin neredeyse imkânsız olduğunu düşünmüştü. Mühendisler, yüzeyin yazın yakıcı sıcak, kışın ise dile yapışacak kadar soğuk olabileceğinden, mevsimsel sıcaklık farklarının yapıyı zayıflatabileceğinden kaygılandı. Grafiti, kuş pisliği ve el izleri de aynasal görünümü bozma tehlikesi taşıyordu. Danışılan uzmanların bazıları tasarımın hiç inşa edilemeyeceğini düşündü.
Sonunda uygulanabilir bir yöntem bulundu, ama inşaat takvimden gecikti. Temmuz 2004'te Millennium Park'ın açılış kutlamasında heykel henüz tamamlanmamış hâliyle sergilendi — dönemin basını alt kısmındaki çöküntüyü 'kaşık gibi karın' diye tarif etti — ardından çalışmalar sürdürülmek üzere yeniden gizlendi. Resmî açılışı 15 Mayıs 2006'da yapıldı.
Tamamlanan eser, kaynakla birleştirilmiş 168 paslanmaz çelik levhadan oluşuyor; yüzeyinde hiçbir dikiş görünmüyor. Ziyaretçiler 12 fit yüksekliğindeki kemerin altından geçebiliyor ve altındaki, Yunanca 'göbek' anlamına gelen omphalos'un içinde durabiliyor — zirvesi yerden 27 fit yükseklikte olan bu çöküntü, altında duranların yansımasını katlayıp çoğaltıyor. Çevresindeki East Randolph Caddesi'ndeki Smurfit-Stone Binası, Two Prudential Plaza, One Prudential Plaza ve Aon Center gibi gökdelenler, kavisli yüzeyde gerilmiş ve bükülmüş halde görünüyor.
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.