Kana'daki Düğün: Veronese'nin Dev Şaheseri
Kutsal Kitap'taki bir mucize, bir Venedik sarayının bahçesinde; aralarında bir sultan, iki kral ve ressamın kendi meslektaşlarının da bulunduğu devasa bir düğün şölenine dönüşüyor.
1562'de Venedik'teki Benedikten rahipleri, ressam Paolo Veronese ile oldukça ayrıntılı bir anlaşma yaptı. San Giorgio Maggiore Manastırı'nın, mimar Andrea Palladio'nun tasarladığı yeni yemekhanesinin arka duvarı için anıtsal bir tablo istiyorlardı. Karşılığında Veronese'ye 324 duka altını, geçim giderleri, bir fıçı şarap ve yemekhanede yemek verilecekti. Şart olarak, İsa'nın Kana'daki mucizesinin hikâyesini, tuvale sığabildiği kadar çok figürle ve lacivert taşından üretilen değerli ultramarin gibi en iyi boyalarla resmetmesi isteniyordu.
Veronese, kardeşi Benedetto Caliari'nin yardımıyla eseri 1563'te, Kasım ayındaki Festa della Madonna della Salute'ye zamanında yetiştirerek tamamladı. Sonuç, 6,66 × 9,90 metre boyutlarında, bugüne kadar tuval üzerine yapılmış en büyük resimlerden biriydi; şu anda Louvre Müzesi'nin koleksiyonundaki en büyük tablo unvanını taşıyor. Tablo, Yuhanna İncili'nde anlatılan sahneyi tasvir eder: İsa, annesi Meryem ve havarileriyle birlikte Celile'deki Kana Köyü'nde bir düğüne katılır ve şarap bitince suyu şaraba dönüştürür — bu, onun ilk mucizesi kabul edilir.
Veronese olayı antik Celile'de değil, kendi çağının bir Venedik sarayının bahçesinde geçen gösterişli bir şölen gibi resmetmiştir. Tuvalde 132 davetli, altı müzisyen, beş köpek, bir kedi ve bir papağan yer alır. Kalabalığın arasında dönemin tanınmış yüzleri bulunur: Fransa Kralı I. François, İngiltere Kraliçesi I. Mary, Osmanlı Sultanı Kanuni Sultan Süleyman, Kutsal Roma İmparatoru V. Karl, Portekiz Kraliçesi Avusturyalı Eleanor, Osmanlı sadrazamı Sokollu Mehmed Paşa ve şair Vittoria Colonna.
Sahnedeki müzisyenler ise bir tür ince espridir: bunlar geç Rönesans döneminin ünlü Venedikli ressamlarının portreleridir. Veronese kendisini viola da gamba çalarken resmetmiş; Jacopo Bassano flütte, Tintoretto kemanda, Titian ise viyolonselde yer alır — birbirlerinin rakibi olan sanatçılar, katılmadıkları bir düğünde çalgı çalar gibi tuvalde bir aradadır.
Tablo, altından bakılmak üzere tasarlanmıştı; alt kenarı yemekhane zemininden 2,5 metre yükseklikteydi ve baş masadaki başrahibin koltuğunun tam arkasına, üzerine yerleştirilmişti. Veronese'nin mimari ve perspektif konusundaki ustalığı, gerçek mekânla resmedilmiş mekânı birleştirerek şölenin odanın bir uzantısıymış gibi görünmesini sağlıyordu.
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.