Bamiyan Budaları: Bin Yıl Dayanıp 2001'de Yok Edilen Heykeller

Bin yıldan fazla bir süre İpek Yolu üzerindeki bir Afgan vadisini gözetleyen iki devasa Buda heykeli, tek bir emirle saniyeler içinde yok oldu.

Kayıp ve çalınan eserler · 2 dakika ·

Bamiyan Budaları: Bin Yıl Dayanıp 2001'de Yok Edilen Heykeller
MOs810, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Hindukuş dağlarının yüksekliklerinde, deniz seviyesinden 2.500 metre yukarıda ve Kabil'in 130 kilometre kuzeybatısındaki Bamyan vadisinde, kayaya oyulmuş en olağanüstü heykellerden ikisi bulunuyordu. Sarp kayalıklara doğrudan işlenen küçük heykel, 'Doğu Buda'sı, 38 metre yüksekliğindeydi; büyük olan 'Batı Buda'sı ise 55 metreye ulaşıyordu — dünyanın en büyük ayakta duran Buda oyma heykelleri. Yıkımdan sonra bulunan organik malzemelerin karbon tarihlemesi, küçük heykelin yapımını MS 570, büyüğünün yapımını ise MS 618 civarına yerleştiriyor; her ikisi de bölgede hüküm süren Eftalitler döneminde inşa edilmiş. Eftalitler her zaman Budist inancını izlememişti, ama heykeller yine de onların hakimiyeti altında yükseldi.

Heykeller teknik olarak kabartmaydı, arkaları kaya duvarıyla bütünleşiyordu. Gövdeleri kumtaşından oyulmuş, ancak yüzler, eller ve giysi kıvrımları gibi ayrıntılar saman katkılı çamurla şekillendirilip sıvayla kaplanmıştı; bu kaplamanın büyük kısmı zamanla dökülmüştü. 'Evrenin ışığı her yere ulaşır' anlamına gelen 'Salsal' adlı büyük heykel erkek olarak kabul edilir ve kırmızıya boyanmıştı. Küçük heykel olan 'Şah Mama' ya da 'Kraliçe Ana' ise kesin olmamakla birlikte kadın figürü sayılır ve birden fazla renkle boyanmıştı. Araştırmacılara göre yüzlerin üst kısımları büyük ahşap maskelerle kaplıydı, kolların alt kısımları ise ahşap iskeletler üzerine inşa edilmişti.

Bamyan, Çin ile Batı pazarlarını birbirine bağlayan büyük kervan yolu İpek Yolu üzerinde yer alıyordu ve yüzyıllar boyunca canlı bir Budist merkez olarak gelişti. MS 2. yüzyıldan itibaren Kuşanlar döneminde, keşişler heykelleri çevreleyen kayalara oyulmuş mağaralarda inzivaya çekilmiş halde yaşıyor, duvarları 6. ile 8. yüzyıllar arasında yapılmış zengin fresklerle süslüyordu. Bu resimler Gandhara Budist sanatını Hindistan'daki Gupta etkileriyle, ayrıca Sasani ve Bizans izleriyle harmanlıyordu.

Vadinin dini kimliği fetihlerle değişti. Budizm, Abbasi Halifeliği döneminde 770 yılındaki İslam fethine kadar sürdü; ardından 870'ten itibaren vadi yeniden Budist oldu ve nihayet 977'de Türk Gazneli hakimiyetiyle bu dönem sona erdi. Arkeolojik kanıtlar, mağara resimlerinin Müslüman fetihlerinden sonra durduğunu gösteriyor.

Bölgenin çalkantılı tarihine karşın heykeller şaşırtıcı biçimde uzun ömürlü oldu. 1221'de Cengiz Han'ın orduları Bamyan Kuşatması sırasında vadiyi işgal edip nüfusun büyük kısmını yok etti, ama heykellere dokunulmadı. Yüzyıllar sonra, 17. yüzyılda Babür imparatoru Evrengzib heykellere karşı top ateşi açılmasını emretti; bu bazı zararlara yol açtı, fakat Buda heykelleri büyük ölçüde sağlam kalarak bin yılı aştı.