Lascaux Mağarası: Sanatın Şafağı

Bir köpeğin merakı, dört genci yer altında 17 bin yıldır kimsenin görmediği bir hayvan galerisine götürdü.

Sanat eserleri · 2 dakika ·

Lascaux Mağarası: Sanatın Şafağı
User:Bourrichon - fr:Bourrichon), CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

12 Eylül 1940'ta, on sekiz yaşındaki Marcel Ravidat, Fransa'nın güneybatısındaki Dordogne bölgesinde Montignac köyü yakınlarında yürürken köpeği, kökünden sökülmüş bir ağacın bıraktığı çukuru koklamaya başladı. Ravidat sonraki yıllarda hikâyeyi süsleyip köpeğin çukura düştüğünü anlatacaktı, ama gerçek daha sadeydi: bir merak, bir delik, ve onu takip etmeye niyetli bir çocuk.

Ravidat, üç arkadaşı Jacques Marsal, Georges Agnel ve Simon Coencas ile geri döndü. Dördü birlikte on beş metrelik bir bacadan aşağı indiler; yakındaki Lascaux Malikânesi'ne açılan gizli bir geçit bulduklarını sanıyorlardı. Bulduklarıysa çok daha eskiydi: duvarları kaplayan resimli hayvanlar.

Keşif haberi, 21 Eylül 1940'ta mağarayı ziyaret eden Abbé Henri Breuil'e ulaştı. Breuil'e, Les Eyzies'deki Ulusal Tarihöncesi Müzesi küratörü Denis Peyrony, ayrıca Jean Bouyssonie ve Dr Cheynier eşlik etti. Breuil, resimlerin ayrıntılı çizimlerini yaptı; bu çizimler, orijinal görüntülerin çoğu zamanla bozulduğu için bugün hâlâ önemli birer kaynak.

Keşfedilen şey, karakterlerine göre adlandırılan galerilerden oluşan bir ağdı: Boğalar Salonu, Geçit, Baca, Nef, Apsis ve Kediler Odası. Duvarlarda toplam yaklaşık 6.000 figür bulunuyor — hayvanlar, insan figürleri ve soyut işaretler — kırmızı, sarı ve siyah renklerle, demir oksit, kömür ve aşı boyası gibi mineral pigmentlerle resmedilmiş. Resimlerde dönemin çevresi ya da bitki örtüsü hiç görünmüyor; sadece hayvanlar önemliymiş gibi. Araştırmacılar bu resimlerin 17.000 ile 22.000 yıl öncesine, erken Magdalenien döneme ait olduğunu ve tek bir elin değil, pek çok kuşağın ortak eseri olduğunu düşünüyor.