L.O.V.E.: Milano'nun Borsa Meydanındaki İsyankâr Heykel
Milano borsasının tam karşısında dev bir mermer el yükselir — dört parmağı kesik, tek parmağı meydan okurcasına havada. Yaratıcısı bile ne anlama geldiğini asla açıklamamıştır.
2010 sonbaharında, Milano'nun İtalyan borsasının bulunduğu Piazza degli Affari meydanında tuhaf bir mermer heykel belirdi. Rahatsız edici bir gerçeklikle işlenmiş dev bir eldi bu; parmakları kesikti, yalnızca biri hariç: yukarı doğru kaldırılmış orta parmak. İtalyan sanatçı Maurizio Cattelan esere L.O.V.E. adını verdi, ama Milanolular kısa sürede ona daha yalın bir isim taktı: Il Dito, yani 'parmak'.
Bu isim sıradan bir aşk göndermesi değildi. L.O.V.E. bir kısaltmaydı: Libertà, Odio, Vendetta, Eternità — Özgürlük, Nefret, İntikam, Sonsuzluk. Sözcükler, sadece 'aşk' kelimesinin çağrıştırdığından çok daha karanlık ve çelişkili bir anlam taşıyordu. Belirsizlikle beslenen bir sanatçı olarak tanınan Cattelan, eserin anlamını hiçbir zaman daha fazla açıklamadı.
Eser, 2010 yılında Cattelan'ın Milano Kraliyet Sarayı'nda düzenlenen retrospektif sergisinin bir parçası olarak inşa edilmişti. Piazza degli Affari'ye bu sergiye eşlik eden geçici bir yerleştirme olarak konmuştu; başlangıçta meydanda yalnızca bir hafta kadar kalması planlanıyordu.
Ancak heykelin borsa binasının önünde bulunması hemen tartışma yarattı. Bu, 2008 finansal krizinin sarsıntısını hâlâ üzerinde taşıyan finans kurumlarına yöneltilmiş alaycı bir jest miydi — o duvarların ardında çalışan bankacılara, tüccarlara kaldırılmış bir parmak mı? Yoksa çok daha eski ve karanlık bir şey miydi — Faşist selamın bir yankısı ya da dinî fanatizme yönelik bir eleştiri mi? Cattelan hiçbir yanıt vermedi ve iki yorum da o günden beri ne doğrulanmış ne de yalanlanmış halde bir arada yaşadı.
Heykel, 24 Eylül 2010'da dönemin Milano belediye başkanı Letizia Moratti tarafından açıldı. Kaldırılması planlanmadan önce bile, kalıcı olarak orada kalıp kalamayacağına dair tartışmalar başlamıştı bile. Cattelan'ın kendisi, dönemin Kültürden Sorumlu Meclis Üyesi Massimiliano Finazzer Flory'ye bir mektup yazarak eseri şehre bağışlamayı teklif etti — ama tek bir koşulla. 'Eserin özgün ruhuna saygı gösterilmesi' şartını koştu ve şöyle dedi: 'Proje Piazza Affari için yaratıldı ve orada kalmalı, bu benim şartım.'
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.