Man at the Crossroads
Bir işçinin makineyi kontrol eden eli, olmaması gereken bir yüz — ve yıkılmaya hazır, servet değerinde bir duvar.
1931-1932 kışında Abby Aldrich Rockefeller, Modern Sanat Müzesi'nde açılan bir sergide Meksikalı ressam Diego Rivera'nın eserlerini satın almıştı. İş insanı John D. Rockefeller Jr. ile evli olan Abby, sanatın önemli bir hamisiydi; kocası ise o sıralar Manhattan'da Rockefeller Center'ın inşasını yönetiyordu. John, RCA Binası'nın lobisi için insanları durup düşündürecek, 63 x 17 fit büyüklüğünde büyük bir duvar resmi istiyordu.
Ocak 1932'de Abby'nin verdiği bir yemekte konuk olan Rivera'ya, Abby yeni binada bir eser yapmasını önerdi. Sonraki aylarda Rockefeller ailesi, Rivera ve eşi Frida Kahlo ile yakınlaştı; oysa Rivera, zengin hamilerden sipariş kabul ettiği gerekçesiyle kısa süre önce Amerikan Komünist Partisi'nden ihraç edilmişti — bunlardan biri de Edsel Ford için Detroit'te yaptığı tartışmalı freskti. Tarihçi Alan Balfour, Rockefeller ailesinin Rivera'yı işe alırken onun komünist bağlarını gayet iyi bildiğini yazmıştır.
Todd, Robertson & Todd şirketi aracılığıyla verilen sipariş, 'Umutla ve Yüksek Bir Vizyonla Yeni ve Daha İyi Bir Geleceği Seçmeye Bakan Yol Ayrımındaki İnsan' temasını taşıyordu. Eser üç panelden oluşacaktı: ortada yol ayrımındaki insan, yanlarında sosyalizmi temsil eden Etik Evrimin Sınırı ve kapitalizmi temsil eden Maddi Gelişimin Sınırı. Nelson Rockefeller başlangıçta yan panelleri Henri Matisse ve Pablo Picasso'ya yaptırmayı umuyordu; ama Matisse, Barnes Foundation için başka bir siparişle meşguldü, Picasso ise kendisine gönderilen bir telgrafa hiç yanıt vermedi — telgrafta görüşme talebi 'Pierre Picasso' adına yapılmıştı, kendi adının yanlış çevrilmiş bir biçimiydi bu ve mesajın ona gerektiği gibi ulaşmamış olabileceğini gösteriyordu. Onların yerine Josep Maria Sert ve Frank Brangwyn tutuldu; bu karar Rivera'yı kısa süreliğine projeden çekilmeye ve ikisini 'iki sıradan ressam' olarak nitelemeye itti. Rivera 1932 sonbaharında projeye geri döndü.
Rivera, mimar Raymond Hood ile de anlaşmazlığa düştü; Hood eserin yalnızca gri tonlarda yapılmasını istiyordu. Nelson araya girdi, gri ton şartı kaldırıldı ve Rivera'ya gerçek fresk tekniğiyle çalışma izni verildi. Rockefeller ailesi başından beri fikri onaylamıştı: kapitalist New York'un kalbinde, kapitalizm ile komünizmin yan yana, tezat içinde resmedilmesi.
Sorun, New York World-Telegram gazetesinin henüz tamamlanmamış eseri 'kapitalizm karşıtı propaganda' diye kınamasıyla başladı. Rivera buna eseri yumuşatarak değil, sertleştirerek karşılık verdi: Vladimir Lenin'in bir portresini ve bir Sovyet 1 Mayıs geçit törenini ekledi. Nelson Rockefeller bu eklemeleri fark edince Rivera'dan Lenin'in yüzünü kaldırmasını istedi. Rivera reddetti.
Sanat kategorisinden
Deniz Kenarında Keşiş
Uzun bir elbise içindeki tek bir figür, boş ve gri bir denize bakıyor — ve bu boşluk, sergilendiği anda büyük bir tartışma yarattı. 1810'da Berlin'de görücüye çıktığında kimse bu tabloyla ne yapacağını bilemedi.
Carnation, Lily, Lily, Rose
Bir Amerikalı ressam, İngiliz bir bahçede her akşam birkaç dakikalığına beliren mor alacakaranlığı yakalamak için batan güneşle yarıştı — ve bu yarış iki yıl sürdü.
The Apotheosis of Washington
ABD Kongre Binası'nın kubbesine bakarsanız, bulutların arasında tanrılaştırılmış George Washington'u görürsünüz — bir kurucu babanın söylenceye dönüştüğü an, tavana kazınmış hâlde.
Cupid’in Öpücüğü ile Yeniden Canlanan Psyche
Uykudaki bir ceset, ona değen bir kanat ucu ve mermerin nefes almayı öğrendiği o an — Antonio Canova'nın göze aldığı imkânsız sahne.
Felemenk Atasözleri
Bir köy meydanına bakın: bir adam sütuna dişleriyle asılıyor, bir başkası gün ışığını sepetle taşıyor, bir kadın kocasına mavi bir pelerin giydiriyor. Her hareket bir şaka — dilini bilene.
14 Yaşındaki Küçük Dansçı
Üzerinde gerçek bir tütü, başında insan saçından bir peruk vardı — ve 1881'de onu gören eleştirmenler sanki iğrenç bir şeyle karşı karşıyaymış gibi geri çekildiler.