The Entombment of Christ: Caravaggio'nun Yası

Ölü bir kolun çıplak taşa değdiği o an, bütün bir yüzyılın dinsel resim anlayışını değiştirir.

Sanat eserleri · 2 dakika ·

The Entombment of Christ: Caravaggio'nun Yası
Caravaggio, Public domain, via Wikimedia Commons

1602 yılında, Roma'daki Chiesa Nuova'nın sağ nefine sıkışmış küçük bir şapel için verilen bir sipariş, sanat tarihinin en tartışmasız başyapıtlarından birine dönüşecekti. Bu kilise, Santa Maria in Vallicella, 1575'te Papa Gregorius XIII tarafından yeni kurulan Oratoryo cemaatine bağışlanmıştı ve yeniden inşa planı her sunağı Meryem'in bir gizemine adamayı öngörüyordu. Bunlardan biri olan Capella della Pietà, kurucusu Pietro Vittrice sayesinde ayrıcalıklı bir konuma sahipti; burada ayin yapılabiliyor ve özel endüljanslar tanınıyordu.

Vittrice 1600'ün Mart ayında öldüğünde, şapelin bakımı için 1.000 skudo bıraktı. Şapel 1602'de inşa edildi ve yeğeni-varisi Girolamo Vittrice, Caravaggio'nun 1603-1604 yıllarında yaptığı The Entombment of Christ'in bedelini ödedi. 1604 Eylül'ünde bir belge şapelden 'yeni' diye söz ediyordu; tablo çoktan yerine asılmıştı. Bu bağlantı rastlantı değildi: Girolamo, Ağustos 1586'da Caravaggio'nun dostu Prospero Orsi'nin kız kardeşi Orinzia di Lucio Orsi ile evlenmişti.

Ortaya çıkan, bir dönüşüm sahnesi değildi. Caravaggio yası bir iniş olarak resmetti — Meryem Kleophas'ın çığlık atan kollarından, İsa'nın cansız bedeninin altındaki çıplak taş levhaya kadar uzanan köşegen bir düşüş. İspanyol dindarlık resimlerinin kanlı, işkence görmüş İsa tasvirlerinin aksine, burada beden kansız, ağır ve şaşırtıcı derecede kaslıdır — sıska, kemikli geleneksel İsa yerine damarlı, kalın uzuvlu bir işçi bedeni.

Bedeni iki adam taşır. Genç ve kırmızı pelerinli Vaftizci Yuhanna, İsa'nın yanını destekler; kolu istemeden yarayı biraz daha açar. Michelangelo'nun yüzüyle resmedilen Nikodemos ise bacakları kavramış, ayakları taş levhanın kenarına basmıştır. İkisinin gerginliğine karşın beden tuhaf bir dinginlik taşır — Caravaggio, onuru gerilimle dengeler.

Arkada, üç kadın yası farklı biçimlerde somutlaştırır. Meryem Kleophas kollarını göğe kaldırır. Ortadaki Mecdelli Meryem, gözyaşlarını beyaz bir mendille silerken yüzü gölgede kalır. Ve geleneğin aksine sonsuz genç değil, yaşlı bir kadın olarak resmedilen Meryem Ana, rahibe cübbesiyle, eli ölü oğlunun başının üzerinde asılı kalmış gibidir. Andrew Graham-Dixon'a göre iki Meryem figürü, o dönem yirmi iki yaşlarında olan ve Caravaggio'nun sık kullandığı modeli Fillide Melandroni'den esinlenmiştir.