Drowning Girl: Çizgi Romanlardan Yüksek Sanat

Tek bir gözyaşı, kabaran bir deniz ve yardım istemeyi reddeden bir düşünce balonu — pop art'ın en sessiz yıkıcı tablolarından birinin içine bakış.

Sanat eserleri · 2 dakika ·

Drowning Girl: Çizgi Romanlardan Yüksek Sanat
After Katsushika Hokusai, Public domain, via Wikimedia Commons

1963 yılında Roy Lichtenstein, boğulmakta olan bir kadını resmetti. Saçları yosun gibi kıvrılır, gözleri yaşla dolar, omzunun üzerinden bir dalga kabarır; sanki okyanus onu içine çekmek üzeredir. Başının üstünde bir düşünce balonu asılıdır: 'Umurumda Değil! Brad'i Yardıma Çağırmaktansa Boğulmayı Tercih Ederim!' Brad adlı adam tabloda hiç görünmez; yalnızca bir yokluk, dile getirilmeyen bir yara olarak var olur.

Bu görüntüyü Lichtenstein icat etmedi. Kasım 1962'de yayımlanan DC Comics'in romantik dizisi Secret Hearts #83'teki 'Run for Love!' adlı hikâyenin açılış sayfasından, Tony Abruzzo'nun çizip Ira Schnapp'in harflendirdiği kareden alıp yeniden işledi. Lichtenstein çevredeki kareleri ve diyalogları ayıklayıp bu tek melodramatik anı yalıttı ve onu anıtsal bir boyuta taşıdı.

1960'ların başında Lichtenstein, önceki soyut dışavurumcu döneminden kopmuş, 1961'de Look Mickey ve Popeye'yi üretmişti. O sırada Andy Warhol'un da bağımsız olarak çizgi roman imgeleriyle ilgilendiğinden habersizdi. Anlatılana göre Warhol, Lichtenstein'ın daha cilalı çizgi roman tarzıyla doğrudan rekabete girmemek için Campbell's Soup Cans'e yönelmişti.

Lichtenstein'ı bu tür sahnelere çeken şey, kendi ifadesiyle, 'bu çizgi roman imgelerindeki aşk, nefret, savaş gibi temaların son derece duygusal içeriği, ama mesafeli ve kişisel olmayan işlenişiydi.' Bir klişeyi alıp biçimlerini anıtsal bir şeye dönüştürmek istiyordu. Baskı görünümünü elde etmek için, ticari baskının yarı ton ekranlarını taklit eden küçük renkli daireler olan Ben-Day noktalarını, kalın dış hatlarla ve düz, sadeleştirilmiş renk alanlarıyla birlikte kullandı.