Orgaz Kontunun Gömülüşü: Ortaçağ Efsanesi ve On Altıncı Yüzyıl Toledo'su

1586'da bir Toledo papazı, Yunan asıllı bir ressamdan iki yüzyıl önce yaşandığı söylenen bir mucizeyi tuvale dökmesini istedi. Sonuçta ortaya Batı sanatının başyapıtlarından biri çıktı.

Sanat eserleri · 2 dakika ·

Orgaz Kontunun Gömülüşü: Ortaçağ Efsanesi ve On Altıncı Yüzyıl Toledo'su
El Greco, Public domain, via Wikimedia Commons

1323 yılında, Bizans'ın son hanedanı Palaiologos ailesinden gelen Orgaz şehri belediye başkanı Don Gonzalo Ruiz de Toledo hayatını kaybetti. Dindar ve hayırsever bir soylu olan kont, Toledo'daki Santo Tomé Kilisesi'nin büyütülmesi ve süslenmesi için para bırakmış, bu kilisede gömülmeyi vasiyet etmişti. Efsaneye göre cenaze töreninde Aziz Etienne ve Aziz Agustin gökten inip, orada bulunanların hayretle bakan gözleri önünde kontu kendi elleriyle mezara yerleştirdi.

Bu efsaneyi tuvale taşıma görevi, Santo Tomé'nin papazı Andrés Núñez'den geldi. Núñez, kontun gömülü olduğu şapeli yenileme projesini başlatmış ve bu projeyi taçlandıracak bir tablo istemişti. 18 Mart 1586'da imzalanan sözleşme, tablonun içeriğini ayrıntılarıyla belirliyor, malzeme masraflarının ressama ait olacağını şart koşuyor ve teslim tarihini 1587 Noeli olarak veriyordu. El Greco yoğun bir tempoyla çalıştı ve eseri 1587 sonu ile 1588 baharı arasında tamamladı; tablo bu şekilde 1586 yılına tarihlenen bir sipariş olarak doğdu.

Ödeme konusu tartışmalı geçti. Sözleşmeye göre tablonun değeri uzman değerlendirmesiyle belirlenecekti; ressam ile papazlar arasında bu konuda uzun bir anlaşmazlık yaşandı. El Greco önce tavizsizdi, ama sonunda daha düşük değerlendirmeyi kabul ederek 13.200 real karşılığında anlaştı.

Ödeme meselesi çözülmeden önce bile tablo büyük ilgi topladı. 1588'den itibaren insanlar onu görmek için Santo Tomé'ye akın etti. Bu heyecanın büyük kısmı mucizeyle değil, yerel gelenekle ilgiliydi: sözleşme, bir soylunun cenazesinde âdet olduğu üzere, Toledo'nun önde gelen ve soylu erkeklerinin törende hazır bulunacak şekilde resmedilmesini şart koşuyordu. El Greco tablonun alt yarısını, kendi çağının din adamları, hukukçuları, şairleri ve bilginlerinin tanınabilir portreleriyle doldurdu; aralarına elini pantakrator işaretiyle kaldırmış kendi portresini ve oğlunun portresini de yerleştirdi. Çocuğun elindeki mendilde El Greco'nun imzasıyla birlikte 1578 yılı okunur.

1612'de yazan tarihçi Francisco de Pisa, Toledo halkının bu tablodan hiç bıkmadığını, çünkü kendi zamanlarının pek çok önemli adamının gerçekçi portrelerini barındırdığını belirtmişti. Eser böylece ortaçağ efsanesiyle on altıncı yüzyıl Toledo toplumunun bir kaynaşımı hâline geldi.